I wyjazd. Jak zwykle. Do Mężyka. Cieszę się jak cholera. Po prostu umieram z zachwytu. Nie ma to jak zaprzepaścić 10 dni w tej wiosce. Mogłabym przez ten czas robić tyle innych rzeczy... A tu proszę - decyzja odgórna "Wyjeżdżamy w środę".
Bosko. Nienawidzę tego. Nienawidzę, jak ktoś decyduje za mnie.

Blog leżał sobie odłogiem jakieś dwa-trzy miesiące... Nie znalazłam czasu, by coś tu napisać, ale chyba w końcu wypadałoby to uczynić.
Życie się zmienia, jest dziwne. Blog, który kiedyś prowadziłam zniknął wraz ze starym mylogiem. A ten, tutaj... jest... nowy. Pusty. Jeszcze nie używany... Przeszłość zniknęła, została tylko przyszłość, i teraźniejszość...
Stara Kirara miała naście lat, była samotna. A obecna? Ma lat 20, faceta... Niedługo zostanie ciotką... I ma nową pasję... Coś, co sprawia jej frajdę, kiedy nie pracuje...
Miło. Może w końcu się ułoży...